MeAnderen in het nieuwe schooljaar

Het nieuwe schooljaar begint. Een nieuw jaar. Met tegelijk een heel erg vreemd gevoel voor mij. Want zo nieuw voelt het allemaal niet. Corona was er, en is er nog steeds. Het voelt al zo gewoon, zo normaal soms. Voor onze visie maakt het ook niet super veel uit. Die stond, staat en zal blijven staan. Daarom nemen wij jullie graag mee in onze kindvisie, die ruim 2 jaar geleden ontstond tijdens een stoepkrijtsessie, gesprek over het glas half-leeg en halfvol en een verlangen naar een alternatief.

MeAnderen

Zo heet onze visie op de ontwikkeling van een kind. Spelenderwijs, vol van beweging en nieuwsgierigheid. Niet als oplossing of wondermiddel, maar als liefde, veiligheid, en ruimte en vertrouwen geven. MeAnderen staat voor een gezamenlijke ontwikkelcultuur. Daarin gaan wij, samen met al onze speelvrienden, bekend en onbekend, voorop in de beweging. Want dat het anders moet, is duidelijk, dat het anders kan ook. En het mooiste van alles? Volgens ons is het niet de tijd voor meer, maar voor minder. Van moeten, naar mogen.

Prestatiecultuur

Wij leven in een individualistische prestatiecultuur. Dat is moeilijke taal voor het feit dat iedereen bezig is om zelf zo optimaal mogelijk te presteren. Volgens op het oog objectieve standaarden ontstaat er wedstrijd om aan de top te komen, topsport. Wat dan die prestatie is die wij willen leveren? Moeilijk vast te stellen, maar het lijkt erop dat kinderen zo jong mogelijk als volwassenen behandeld dienen te worden en onder toezicht komen te staan. Opvoeden is een taak waar steeds meer tijd in is gaan zitten. Met alle risico’s van dien. Je kan steeds jonger op voetbal, buitenspelen in de wijk is vervangen door de BSO, wij zijn de wereld van het kind steeds dieper binnen gedrongen en bekijken het kind daarin vaak door onze, volwassen bril. Meten is weten, van A naar Beter, afwijkingen in de route en gedrag zijn lastig en krijgen een diagnose opgespeld. Onze held Peter Gray vat het prachtig samen in de opening van zijn TED-TALK.

Kinderen aan de ritalin

Hoe toont zich dat bij de kinderen? Lees dit artikel van Sieneke Goorhuis over hoe wij kleuters zijn gaan behandelen volgens onze wetten, in plaats van die van hen. Lees daarop voortbordurend de cijfers van het NJI. Tussen 2003 en 2013 is het gebruik van Ritalin met 400% toegenomen. 400%! Terwijl er geen aanwijzingen zijn dat de prevalentie is gestegen. Kortom, er zijn niet minder kinderen met ADHD, er zijn meer kinderen aan de medicatie. Iets wat samenvalt met het feit dat kinderen steeds minder bewegen en spelen.

Voelen

Van moeten naar mogen. Een gezamenlijke ontwikkelcultuur. Liefde, veiligheid en vertrouwen. Dat is waar het om gaat. En dat gaat verder dan de kinderen, dat geldt ook richting onze leraren. Want als zij geen liefde voelen, wordt het heel lastig deze te geven. Als zij geen speelruimte ervaren, wordt het heel moeilijk deze wel aan de kinderen te geven. Een gezamenlijk ontwikkelcultuur, daar gaan wij het komende jaar ook weer voor. Met de kinderen voorop, maar ook met de leraar, de pedagogisch medewerker, de ouder, de Buurtsportcoach en natuurlijk ook wijzelf, als BuurtSpeelCoach en Sportivators.

Denk je na deze tekst, kon ik het maar voor mij zien, bekijk deze video. Zo mooi omschreven waar het in de kern om gaat. Van moeten, naar mogen.

MeAnderen: Ontwikkelen in Samenspel

Related Posts